«تقلید» در مثنوی

کافران در لجاجت و ستیزه‌جویی طبیعتی چون میمون دارند، و سرشت (حیوانی) آفتی است که درونِ سینهٔ آن‌ها نهفته است.

مثلاً هر کاری که انسان انجام می‌دهد، میمون هم عین همان را می‌کند و آنچه را که لحظه‌به‌لحظه از انسان می‌بیند، تقلید می‌کند.

او گمان می‌کند که من هم مثل او کردم، اما آن موجود لجوج کِی می‌تواند تفاوت این دو عمل را بفهمد؟

این یکی (انسانِ محقق) کارش را به فرمان الهی انجام می‌دهد، و آن دیگری (میمونِ مقلد) از سر ستیز و لجاجت. خاک بر سر ستیزه‌رویان باد.