«حبط» در مثنوی

هر درمان و دارویی که به کار بردند، تنها بر رنج و درد کنیزک افزود، و حاجتشان برآورده نشد.

به‌حکم تقدیر، شربت سکنجبین که باید صفرا را کم می‌کرد صفرا را بیشتر کرد و روغن بادام که باید بدن را نرم و مرطوب می‌کرد باعث خشکی شد.

از هلیله به‌جای روانی مزاج یبوست پدید آمد و آب چون نفت، آتشِ بیماری را شعله‌ورتر کرد.

گفت: «هر دارویی که آن پزشکان به کار برده‌اند، نه‌تنها آبادانی نیاورده، بلکه ویرانی به بار آورده است.»