«حرمان» در مثنوی

از خداوند توفیق و یاریِ رعایتِ ادب را می‌طلبیم، زیرا کسی که بی‌ادب باشد، از لطف و رحمتِ پروردگار محروم می‌ماند.

انسانِ بی‌ادب، نه‌تنها به خودش زیان می‌رساند، بلکه تمامِ جهان را هم به آتشِ تباهی می‌کشد.

به‌خاطر گداصفتی و حرصِ آن ندید پدیدها، آن درِ رحمتِ الهی به رویشان بسته شد.