«لطف» در مثنوی

اگر آن پادشاه سود و خیرِ آن شخص را در ظاهرِ خشم و قهرِ خود نمی‌دید، چگونه ممکن بود آن مظهرِ لطفِ کامل و مطلق به خشونت و خشم روی آورد؟

مثلاً کودک از نیشِ حجام (رگ‌زن) می‌ترسد و می‌لرزد، درحالی‌که مادرِ مهربان از انجامِ این کار خوشحال و شادمان است (زیرا خیر و صلاحِ فرزندش را در آن می‌بیند).

جانِ ناقص تو را می‌گیرد، اما در عوض صد جانِ تازه می‌بخشد؛ و چیزی به تو عطا می‌کند که حتی در خیال و اندیشهٔ تو هم نمی‌گنجد.