«مدح» در مثنوی

اگر هدف و خواستِ پادشاه ریختنِ خونِ یک مسلمان بود، کافر باشم اگر هرگز نامش را به نیکی بر زبان می‌آوردم.

از ستایش و مدحِ فردِ شقی و بدکار، عرشِ الهی به لرزه درمی‌آید و انسانِ پرهیزگار و دین‌دار نیز با شنیدنِ مدحِ او دچار بدگمانی و تردید می‌شود.