«کرامت» در مثنوی

پادشاه گفت: «ای روشنیِ حق و برطرف‌کنندهٔ رنج و سختی، تو معنایِ واقعیِ این سخن که 'شکیبایی، کلیدِ گشایش است' هستی.»

«ای که دیدارِ تو، خود پاسخِ هر پرسشی است! هر مشکلی، بی‌آنکه نیازی به بحث‌وجدل باشد، به برکت وجودِ تو برطرف می‌شود.»

«تو بیان‌کنندهٔ هر آنچه در قلب‌‌های ماست هستی، و نجات‌دهنده‌ی هر که پایش در منجلابِ سختی‌ها گیرکرده است.»