«وحدت» در مثنوی

چه بسیار کسانی که لفظ «ان‌شاءالله» را به زبان نمی‌آورند، اما جانشان با حقیقتِ آن همراه است.

هر دو شناگرانی ماهر و آشنایِ به دریای حقیقت بودند، و جان‌های هر دو، بی‌آنکه نیازی به دوختن باشد، به یکدیگر پیوند خورده و یکی شده بود.

بااین‌حال، بدان که هر دو دریایِ تلخ و شیرین، از یک اصل و سرچشمه‌ی واحد جاری‌اند. پس از هر دوی اینها بگذر و به‌سوی آن اصل و سرچشمه برو.

یکی چهره‌اش به‌سوی دوست برگشته، اما دیگری چهره‌اش خودِ چهره دوست شده است.